Dildeki Hançer

Cenâb-ı Hak buyuruyor:
“Ey iman edenler! Zannın çoğundan kaçının.
Çünkü zannın bir kısmı günahtır. Birbirinizin kusurunu araştırmayın.
Biriniz diğerinizi arkasından çekiştirmesin. Biriniz,
ölmüş kardeşinin etini yemekten hoşlanır mı?
İşte bundan tiksindiniz. O halde Allah'tan korkun.
Şüphesiz Allah, tevbeyi çok kabul edendir, çok esirgeyicidir." (Hucurât, 12)

Rasûlullah (sav) buyuruyor:

“Mirac gecesinde, bakır tırnakları olan bir kavme uğradım. Bunlarla yüzlerini (ve göğüslerini) tırmalıyorlardı. Ey Cebrâil! Bunlar da kim?” diye sordum:
"Bunlar, dedi, insanların etlerini yiyenler ve ırzlarını (şereflerini) payimal edenlerdir." (Ebû Dâvud, Edeb 40, (4878, 4879))
Ebû Hureyre (ra)’ın rivâyetine göre, Peygamber Efendimiz ashâbına şöyle sormuşlardır:
“- Gıybet nedir bilir misiniz?”
Ashâb-ı kirâm:
“- Allah ve Rasûlü daha iyi bilir!” dediler.
Bunun üzerine Allah Rasûlü:
“- Gıybet, Müslüman kardeşinin hoşlanmadığı şeylerle arkasından çekiştirmendir.” buyurdular.
Denildi ki:
“- Ya Rasûlallâh! Arkasından söylediğim o fenâ şey, ya kardeşimde varsa…”
Cevâben:
“- Söylediğin şey, onda varsa gıybet etmiş olursun; eğer yoksa ona iftira ve bühtanda bulunmuş olursun!..” (Müslim, Birr 70; Ebu Davud, Edeb 40/4874)